Чарга грузавікаў-пікапаў, кузавы якіх запоўнены радамі картонных трунаў, праязджае, хістаючыся ў бок, па адных з самых небяспечных трушчобаў у свеце. Гэтыя грузавікі вязуць целы ста памерлых чалавек, вязуць іх на акраіну горада Порт-о-Прынс, сталіцы Гаіці, каб там іх пахаваць. 
Гэты дакументальны фільм – непрыфарбаваны, сюррэалістычны партрэт дзвюх жанчын з Ірландыі, якія спрабуюць уратаваць жыцці на Гаіці, і амерыканскага святара, які хавае безыменных памерлых пад музыку Вердзі ў выкананні духавога аркестра.